Uns versos á terra !

ADINADEIRA

Outeiro milenario,

berce dos nosos antergos

castro vello e senlleiro,

moradores doutros tempos

asolados por guerreiros

pedras caladas feitas eirexa.

Terra nobre de Adina

cuberta de neboeiros,

e de bravío vento

que subindo por valgadas

veñen dende o mar inquedo.

Bruantes ondas nas praias.

Xigante outeiro vixía

dende o castro do montoso

dalle o vento dalle o aire

e o sol arredor todo o día

onde vai Nosa Señora

onde vai Santa María.

“Pinares de Arra e Adina

os do bravío arrecendo,”

versos do poeta da terra

cantan en torno a Sanxenxo,

alma de bosque lendario

sempre de verde cuberto.

Nosa Señora de Adina

dos teu fillos coitadiños

tráenche a súa pregaria

e das lendas populares.

A da branca rosa roseira,

a dos parrales das viñas.

Terra do mar namorada,

alma de muller de mariñeiro,

que en dúas vagoadas partida,

e por canteiro esculpida

alí verten as súas augas doces

os ríos que a camiñan.

Portonovo na vangarda

arte, xeito, marusía

arrecendo a sardiñada

pobo metido na ría

farallón que garda

as terras de Arra e Adina.

Campinas do Catadoiro

Canelas, Seame e máis Cabicastro

terras fondas de Rial,

pinares de Montalvo e Paxariñas.

Vichona, Xesteiriña e Vistalegre

Solaina do Pombal.

Fondo sentimento

soedades do corazón

Sitio de non marchar

morriña de non te ver

eu non te hei de olvidar

“Miña casiña, meu lar.”

DLM 2011