Pois era de ruiseñores !!!
Era certo, Google non enganaba. Tras unha incesante busca logrei averiguar que as aves que anidaron no tellado da casa eran reiseñores. Estas simpáticas aves de cola esbelta e crías chillonas eran as miñas inquilinas outro ano máis, pois volven tódolos anos ó meu tellado cunha precisión matemática. E non me queda máis remedio que convivir con eles (ou máis ben eles comigo) xa que teño o meu estudio no faiado.
Eu estou encantado cos meus "okupas" porque resulta que os reiseñores aparte de ser un ave migratoria están en lixeira ameaza e por iso é bo que críen, e ademáis agasállannos cun belo canto, un trino suave e melodioso.
E non vexan vostedes como chían as crias cando sinten o tak tak tak da nai que volve ó niño cunha miñoca ou cun insecto voador no peteiro disposta a alimentar ós seus filliños !!!
Tamén fixeron un niño na entrada á Estación de Bombeiros, aquí ó carón da miña casa e que ten aínda máis crías có do meu tellado !!! Menudo susto que me meteron cando fun hoxe alí.
Bueno, pois nada máis, a disfrutar do seu canto polo Pombal, especialmente pola noitiña que é cando comezan o concerto. Subirei varias fotos tanto do iniño dos bombeiros coma do meu, para que os vexades ben. ! AH e mañán é San Xoan ! a fogueira xa leva meses preparada, agora só falta a festa. ! tamén sacarei algunhas fotos!
Agora un pouco de información sobre os reiseñores:
El Ruiseñor Común, Luscinia megarhynchos, solamente ofrece como rasgo destacado de su plumaje el color pardo rojizo de las plumas supracobertoras y de la misma cola; ésta, sin embargo, no es uniforme, sino que la pareja central de rectrices tiene un tono más apagado, menos rojizo. El resto de las partes superiores, incluyendo la cabeza, son pardas con un tinte rojizo más acusado en unos ruiseñores que en otros y nunca tan intenso como la cola. Esta es muy notoria en vuelo, aun siendo éste corto. Las partes inferiores son pardo grisáceas, más blancas en la garganta y el vientre y más pardusco el pecho. El pico es pardo oscuro, con la base de la mandíbula inferior muy pálida; los tarsos y los pies color carne o pardo gris, y el iris pardo oscuro. Los sexos son indistinguibles por el plumaje, aunque cogidos en la mano, tal vez la cola es de tono más apagado en las hembras. No obstante, para establecer esta diferencia hay que examinar los dos pájaros, macho y hembra, juntos.
Eu estou encantado cos meus "okupas" porque resulta que os reiseñores aparte de ser un ave migratoria están en lixeira ameaza e por iso é bo que críen, e ademáis agasállannos cun belo canto, un trino suave e melodioso.
E non vexan vostedes como chían as crias cando sinten o tak tak tak da nai que volve ó niño cunha miñoca ou cun insecto voador no peteiro disposta a alimentar ós seus filliños !!!
Tamén fixeron un niño na entrada á Estación de Bombeiros, aquí ó carón da miña casa e que ten aínda máis crías có do meu tellado !!! Menudo susto que me meteron cando fun hoxe alí.
Bueno, pois nada máis, a disfrutar do seu canto polo Pombal, especialmente pola noitiña que é cando comezan o concerto. Subirei varias fotos tanto do iniño dos bombeiros coma do meu, para que os vexades ben. ! AH e mañán é San Xoan ! a fogueira xa leva meses preparada, agora só falta a festa. ! tamén sacarei algunhas fotos!
Agora un pouco de información sobre os reiseñores:
El Ruiseñor Común, Luscinia megarhynchos, solamente ofrece como rasgo destacado de su plumaje el color pardo rojizo de las plumas supracobertoras y de la misma cola; ésta, sin embargo, no es uniforme, sino que la pareja central de rectrices tiene un tono más apagado, menos rojizo. El resto de las partes superiores, incluyendo la cabeza, son pardas con un tinte rojizo más acusado en unos ruiseñores que en otros y nunca tan intenso como la cola. Esta es muy notoria en vuelo, aun siendo éste corto. Las partes inferiores son pardo grisáceas, más blancas en la garganta y el vientre y más pardusco el pecho. El pico es pardo oscuro, con la base de la mandíbula inferior muy pálida; los tarsos y los pies color carne o pardo gris, y el iris pardo oscuro. Los sexos son indistinguibles por el plumaje, aunque cogidos en la mano, tal vez la cola es de tono más apagado en las hembras. No obstante, para establecer esta diferencia hay que examinar los dos pájaros, macho y hembra, juntos.
Los ruiseñores jóvenes tienen las partes superiores pardo rojizas, pero cada pluma posee un punto más pálido cerca del extremo y hay también un notorio borde pardo oscuro en cada una. Las partes inferiores son blanquecinas en el mentón y el vientre, y la garganta y el pecho beige blancuzcos, teniendo las puntas pardo oscuras, lo que da al pájaro una apariencia de plumaje moteado por debajo, pero en realidad con pequeñas ondulaciones algo semejantes a las del Colirrojo y Petirrojo. La cola es como la de los adultos, aunque en las puntas de las rectrices se aprecian puntos más pálidos muy pequeños. Las plumas del cuerpo y las coberteras alares son mudadas entre julio y septiembre, pero no las primarias de las alas ni las rectrices de la cola.

Comentarios